Kościół pod wezwaniem Michała Archanioła oraz świętego Stanisława, znany jako Skałka, ma dziś barokową formę. Świątynia ta może się jednak pochwalić bardzo starą, być może sięgającą nawet czasów pogańskich metryką. Legenda mówi, że to właśnie na Skałce poniósł śmierć męczeńską św. Stanisław ze Szczepanowa.

Kościół pod wezwaniem świętego Benedykta, stojący na Wzgórzu Lasoty, jest jedną z najstarszych krakowskich świątyń. Krakowianie odwiedzają go dwa razy do roku, w dzień patrona, czyli na św. Benedykta 21 marca oraz w pierwszy wtorek po Świętach Wielkanocnych, w czasie Rękawki.

Kościół pod wezwaniem świętego Augustyna i świętego Jana Chrzciciela wraz z klasztorem sióstr norbertanek to jeden z piękniejszych obiektów sakralnych Krakowa. Położony jest nad Wisłą, u stóp zwieńczonego Kopcem Kościuszki wzniesienia, w dzielnicy zwanej Zwierzyńcem. Według tradycji został ufundowany w drugiej połowie XII wieku przez krzyżowca Jaxę Gryfitę. W Poniedziałek Wielkanocny odbywa się przy klasztorze sławny odpust zwany Emausem. Z tego miejsca wyrusza w pierwszy czwartek po święcie Bożego Ciała Lajkonik, zwany też Konikiem Zwierzynieckim.

Neogotycki kościół pod wezwaniem świętego Józefa, to nieoficjalna katedra Podgórza, prawobrzeżnej dzielnicy Krakowa. Obecny kształt świątynia ta zyskała na początku XX wieku. Autorem projektu był znany polski architekt Jan Sas-Zubrzycki.

Kościół Mariacki, mieszczańska i miejska świątynia, to duma krakowian. Przez stulecia otaczany szacunkiem, ozdabiany i pielęgnowany, jest jednocześnie echem dawnych, przedlokacyjnych czasów. Zorientowany według świętej osi, zwrócony prezbiterium ku wschodowi, zdaje się ignorować wprowadzony w roku 1257 magdeburski plan miasta.

Wawelska katedra pod wezwaniem świętego Stanisława oraz świętego Wacława jest jednym z najważniejszych polskich kościołów. To nie tylko miejsce koronacji i spoczynków polskich monarchów. To przede wszystkim wspaniała, przez setki lat tworzona budowla o wyjątkowym charakterze, w której przeplatają się ślady wszystkich epok i wszystkich stylów z ostatniego tysiąclecia.

Tradycja mówi, że w roku 1044 książę Kazimierz Odnowiciel ufundował opactwo benedyktyńskie w podkrakowskim Tyńcu. Datę tę - jako początek istnienia klasztoru - przyjmują sami benedyktyni. Niektórzy historycy uważają, że klasztor powstał na miejscu dawnej siedziby lokalnego władcy. Dalekim echem wczesnych dziejów Tyńca jest legenda o Walgierzu Wdałym. Klasztor, będący kiedyś zamożnym, potężnym opactwem podupadł w XVIII wieku. Życie zakonne odrodziło się w Tyńcu dopiero w okresie przed II wojną światową. Dziś opactwo tynieckie jest nie tylko ciekawym zabytkiem architektury sakralnej lecz przede wszystkim znaczącym ośrodkiem nauki chrześcijańskiej.

Nad położonym na zachód od miasta bielańskim lasem wznosi się światynia zwieńczona trzema białymi wieżami. To barokowy kościół pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Obok kościoła znajduje się erem kamedułów, zgromadzenia zakonnego o bardzo surowej regule. Kościół i klasztor powstały na początku wieku XVII. Wzniesiono je na tak zwanej "Srebrnej Górze", obok podkrakowskiej wsi Bielany. Raz do roku, w dzień Zesłania Ducha Świętego, zwany zwyczajowo "Zielonymi Świątkami", krakowanie udają się tłumnie na Bielany, aby wziąć udział w odpuście.

Gotycki kościół świętego Krzyża, na Placu św. Ducha, zdecydowanie zbyt rzadko odwiedzają turyści. Ta skromna, wzniesiona z cegły i kamienia świątynia, jest bardzo ciekawym przykładem budownictwa gotyckiego. Szczególne wrażenie robi, wsparte na jednym filarze, palmowe sklepienie nawy.