Groźny Tatrzyn - "w cywilu" inspektor Zbigniew Glonek z krakowskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji - w prawicy dzierżył pałkę, a lewej ręce koszyczek, w który krakowianie mogli składać okup.

Pochód - który wyruszył z dziedzińca klasztoru Panien Zwierzynieckich - ulicą Grodzką wkroczył na Rynek Główny.

Na Rynku Lajkonik, choć już trochę zmęczony długim marszem, także uderzał "na szczęście" krakowian i turystów pałką.

Towarzyszyli Lajkonikowi muzycy, których zgodnie z tradycją nazywa się w Krakowie "mlaskotami".

Lajkonik nie tylko uderzał pałką, lecz także kwestował. Krakowianie nie żałowali grosza i worek napełnił się szybko.

Kiedyś orszak lajkonikowy występował w strojach rozmaitych, czyli każdy ubierał się "w co tam miał". Po II wojnie światowej przez wiele lat drużyna nosiła stroje zaprojektowane przez profesora Witolda Chomicza. Od kilku lat orszak i orkiestra występują w kostiumach uszytych według projektu Krystyny Zachwatowicz.

Zgodnie z tradycją pochód zakończył się na estradzie przed wieżą Ratuszową.

Lajkonikowi towarzyszył chorąży z wielką chorągwią bractwa włóczków.

Jeszcze tylko Tatarzyn uderza "na szczęście" Prezydenta Jacka Majchrowskiego...

... i już można przystąpić do płacenia haraczu. Michał Niezabitowski, dyrektor Muzeum Historycznego Miasta Krakowa trzymał w rękach szkatułę z brzęczącą monetą. Jako, że mamy wiek XXI haracz wypłacono nie w talarach, dukatach, szóstakach, czy groszach, lecz w euro.

Profesor Jacek Majchrowski, jako ojciec miasta wsypał monety do przepastnej kabzy Tatrzyna.

Prezydent złożył gratulacje Annie Szałapak, która z ramienia Muzeum Historycznego Miasta Krakowa opiekowała się lajkonikowym pochodem.

Gratulował także Michał Niezabitowski, dyrektor Muzeum...

...a Lajkonik zaprosił do tańca swoją opiekunkę.

"Zwyczaj powyższy, jak niesie podanie ludowe, powstał na pamiątkę zwycięstwa, odniesionego nad Tatarami przez mieszczan krakowskich, w którem rybacy czyli flisacy z przedmieścia Zwierzyńca zaszczytny mieli udział" - tak o Lajkoniku czyli Koniku zwierzyniecki pisał przed laty Zygmunt Gloger w "Encyklopedii staropolskiej".