Przewodnicząca Rady Miasta Krakowa Małgorzata Radwan-Ballada oraz Prezydent Miasta Jacek Majchrowski "wspólnie i w porozumieniu" otworzyli Targi przecinając wstęgę. Tradycyjna wstęga była w tym roku podwójna, opolska - żółto-niebieska oraz krakowska - biało-niebieska. Pierwszy dzień Targów był Dniem Miasta Opola, z którego przybyli liczni ludowi artyści, a także oficjalna delegacja z Prezydentem Miasta, Ryszardem Zembaczyńskim, na czele.

Zgodnie z tradycją sygnałem do rozpoczęcia Targów był dźwięk trąbit rodziny Haniaczyków z Zakopanego.

Dzięki Targom Sztuki Ludowej krakowski Rynek odzyskał na pewien czas swoją zasadniczą, historyczną funcję, stał się placem targowym.

Garncarstwo, profesja tradycyjnie uważana za męską, może być także wykonywana przez panie. Można się było o tym przekonać podziwiając pracę "garncarki", która demonstrowała swoje umiejętności.

Słynna w całym świecie opolska ceramika jest rzadkim przykładem "żyjącej", rozwijającej się i zmieniającej twórczości o ludowych korzeniach.

"Opolskie dziołchy" zawsze słynęły z urody. Urodą odznaczały się też opolskie pisanki. Pisankowe arcydzieła wyczarowywała Pani Helena z podopolskich Tułowic, prawdziwa mistrzyni w sztuce "pisania" woskiem.

Na Targach można było też podziwiać biegłość hafciarki.

Na straganach prawdziwy tłum wyrzezanych z drewna figurek. Stoją tu w zgodzie Chrystusiki, święte Floriany, a i brodaci chasydzi, przemieszani z żydowskimi muzykusami.

Drewniane aniołki modlą się żarliwie, aby nie zniknęła krakowska, targowa tradycja.