Ze szczytu wieżowca - "szkieletora" przy Rondzie Mogilskim, można podziwiać niezwykłe widoki.

Wspaniale widać cały stary Kraków, a także...

... zmiany, jakie w ostatnich latach zaszły w pejzażu miasta.

Bez ingerowania w zabytkową substancję Krakowa stworzono nowe rozwiązania komunikacyjne.

Przykładem harmonijnego łączenia starej i nowej zabudowy jest kompleks obiektów należących do Uniwersytetu Ekonomicznego.

Aleja Beliny-Prażmowskiego to przykład rozwiązań urbanistycznych z okresu międzywojennego.

Nowe Rondo Mogilskie to rozwiązanie odpowiadające wymogom XXI stulecia.

Tworząc nowe rondo zmodernizowano istniejące od ponad pół wieku rozwiązania komunikacyjne.

Odsłonięte i zachowane jako trwała ruina (toczą się jeszcze prace zabezpieczające) relikty fortu Lubicz, oglądane z wysokości, stają się bardziej czytelne. Nawet te niewielkie resztki murów uświadamiają patrzącemu, że w roku 1914 Kraków był jedną z największych europejskich twierdz.

Na Rondzie Mogilskim znajduje się wjazd do prawie dwukilometrowego tunelu, łączącego Rondo z rejonem Politechniki Krakowskiej.

Patrząc na zmodernizowaną aleję Powstania Warszawskiego aż trudno uwierzyć, że kiedyś biegła tędy linia okopów miejskich.

"Błękitek" przy Rondzie Kotlarskim, podobnie jak "szkieletor", przechodził burzliwe dzieje. Dziś, zmodernizowany wrósł już w pejzaż miasta.

Nakładają się na siebie kolejne plany miejskiego pejzażu, który stopniowo przechodzi w podkrakowskie wzgórza. Na drugim planie widok na Wzgórza Krzesławickie.

Elektrociepłownia w Łęgu.

W tle kombinat metalurgiczny, kiedyś "sztandarowa" budowa socjalizmu, dziś należący do koncernu Mittal Steel Company.