Kraków uczcił wydarzenia sprzed 325 lat.

Uroczystość dobiegała końca.

Monarsza para łaskowym okiem patrzyła na zgromadzone wojsko i wiernych krakowian.

...zgoła mu nie przeszkadzało towarzystwo groźnych wojaków.

Najmłodszy uczestnik uroczystości spał spokojnie...

W niektóre postacie wcielili się współcześni krakowscy notable.

Król i królowa łaskawym okiem patrzyli na szermiercze popisy.

Jeńcy tureccy uderzyli w pokorę. Polski monarcha okazał im łaskę tak wielką, iż wielu z nich postanowiło nie wracać do Turcji lecz pozostać w Rzeczypospolitej.

Pułkownika łatwo było rozpoznać po jego atrybucie, czyli buzdyganie.

W dawnej polszczyźnie słowo "drab" oznaczało pieszego wojaka.

Tłumnie przybyli na Rynek Główny krakowianie entuzjastycznie witali zwycięskie wojska.

Jeńcy tureccy dziwnie pewnie czuli się na krakowskich ulicach.

...oraz zespół chorążych, którzy do perfekcji opanowali swoją sztukę.

Po drodze prezentowali swój żołnierski kunszt muszkieterzy...

Grodzką ulicą trumfalny pochód podążał w stronę Rynku Głównego.

Monarcha - którego rolę grał Daniel Olbrychski - łaskawie przyjmował dowody miłości i uwielbienia, jakich nie szczędzili Mu krakowianie oraz przybyli na to wspaniałe wydarzenie cudzoziemcy.

Król i królowa prezentowali się wspaniale.

Ruszył orszak. Na czele jechał chorąży z wielką chorągwią Rzeczypospolitej, na której, obok Białego Orła i Litewskiej Pogoni, była też Janina, herb Sobieskich.

Pięknej królowej - w postać której wcieliła się Grażyna Wolszczak - towarzyszli dwaj husarze.

Królowa Maria Kazimiera dosiadła wierzchowca.