Lajkonik - "w cywilu" inspektor Glonek - dotarł już na ulicę Grodzką, przebył więc długą drogę od klasztoru Panien Zwierzynieckich, gdzie zaczyna swój pochód.

Stój Lajkonika zaprojektował Stanisław Wyspiański, stroje jego drużyny Krystyna Zachwatowicz.

Pochodowi przygrywała kapela zwierzynieckich "mlaskotów".

Tatarzyn już na Rynku Głównym. Tu też - podobnie jak na całej trasie pochodu - rozdaje symboliczne razy pałką i inkasuje haracz od krakowian.

Spotkanie z Lajkonikiem najbadziej raduje dzieci.

Dorośli krakowianie też lubią lajkonikowe uderzenie "na szczęście".

Za chwilę najbardziej emocjonujący moment uroczystości - spotkanie Tatarzyna z Ojcem Miasta.

Poprzedza je taniec Lajkonika i ewolucje chorągwią.

Prezydent wręcza Lajkonikowi tradycyjny haracz. Wydarzeniu temu asystuje Michał Niezabitowski, dyrektor Muzeum Historycznego Miasta Krakowa. To właśnie Muzeum opiekuje się tym obchodem. Pierwotnie Lajkonika organizowali zwierzynieccy włóczkowie, później zajmowała się tym rodzina Micińskich, która przekazała ten przywilej Muzeum.

Haracz wygląda naprawdę imponująco.

Lajkonik obdziela ciosami pałki nie tylko dyrekcję Muzeum Historycznego Miasta Krakowa. Także dyrektor Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji Ryszard Langer został potraktowany lajkonikową pałką. Trzeba pamiętać, że i sam Tatarzyn i wielu członków tatarskiej drużyny na codzień pracuje w krakowskich wodociągach.

Dzięki opiece miasta zachował się zwyczaj, którego początki giną w pomroce dziejów i mogą być przedmiotem polemiki uczonych.

Tragiczne wydarzenie - jakimi były tatarskie najazdy - zostawiły po sobie tak miłe, sympatyczne widowisko.

Groźny Tatarzyn wróci na krakowskie ulice dopiero za rok, w oktawę Bożego Ciała.

DSCF1989 mag